Format - ukryte funkcje

Polecenie format domyślnie zawiera sporą listę opcji, jednak kilka dodatkowych może przy zachowaniu ostrożności, przyspieszyć pracę.

Zazwyczaj kolejną czynnością po założeniu partycji i ewentualnym zdefiniowaniu dysków logicznych jest ich formatowanie.
Najczęściej wykorzystywanym programem jest także aplikacja wywoływana z linii poleceń DOS - format. Analogicznie jak w przypadku fdisk, spróbujmy się przekonać - za pomocą przełącznika "/?" - jakie funkcje mamy do dyspozycji. Jak się okazuje, tutaj nie jest już tak ubogo jak dla polecenia "fdisk" . Tym niemniej także i tu mamy do dyspozycji kilka nie udokumentowanych przełączników.

/autotest
Opcja wprost idealna do formatowania dyskietek. Jej wywołanie powoduje natychmiastowe sprawdzenie aktualnego formatu nośnika i ponowne jego sformatowanie. Zaletą tej opcji jest to, że program format nie wyświetla żądania włożenia dyskietki, ponadto nie pojawia się żądanie potwierdzenia operacji formatowania, nie ma monitu o podanie etykiety formatowanego dysku. W praktyce użytkownik ogranicza się do wprowadzenia polecenia z opcją, a cała reszta odbywa się automatycznie. Składnia:

format <dysk:> /autotest

gdzie:
<dysk:> oznacza tym razem literę danego dysku (np. A: dla dyskietki).
Zalecamy ostrożność, gdyż tak wywołany program format nie żąda żadnych potwierdzeń działania. Możemy sobie mocno zaszkodzić, gdy zamiast litery dyskietki wpiszemy np. C:.

/backup
Opcja bardzo podobna w działaniu do powyższej, z tą różnicą, że w tym przypadku program format żąda wpisania etykiety sformatowanego nośnika oraz wyświetla podsumowanie działania. Składnia:

format <dysk:> /backup

Także w tym przypadku zalecam ostrożność.

/u
Bardzo niebezpieczna opcja, ale też zalecana, gdy chcemy zamazać wszelkie ślady po naszych działaniach. Standardowo nawet gdy sformatujemy jakikolwiek nośnik, wciąż mamy możliwość odzyskania danych, gdyż polecenie format nie zamazuje fizycznie wszystkich obszarów dysku, a jedynie wprowadza informację niezbędną do tego, by system interpretował dysk jako pusty. Zastosowanie opcji /u powoduje, że operacji formatowania towarzyszy zniszczenie wszelkich danych na formatowanym nośniku przez zapisanie każdego bajtu wartością "F6" (szesnastkowo). Składnia:

format <dysk:> /u

/Z:n
Opcja dla dysków używających systemu plików FAT32. Składnia polecenia z tą opcją jest następująca:

format <dysk:> /Z:n

gdzie:
<dysk:> oznacza literę formatowanego dysku, natomiast n określa liczbę sektorów (każdy po 512 bajtów) w pojedynczym klastrze (najmniejszej jednostce logicznej dysku w systemach FAT i FAT32).
Dla przykładu:
n=1 tworzy na formatowanym nośniku klastry 512-bajtowe,
n=2 - 1024-bajtowe (1 kB) itd.

Pamiętajmy, że choć mniejszy klaster dysku oznacza mniejsze straty pojemności przy przechowywaniu dużej liczby plików, to zmiana domyślnej wielkości klastra dla systemu FAT32 (4 kB) może spowodować nieprawidłowe działanie programów antywirusowych lub innych narzędzi dyskowych.
 

Co to jest MBR?

Podczas uruchamiania komputera najpierw odczytywana jest pamięć ROM (właściwie: FlashRom), w której zawarte są parametry BIOS-u.

Po zakończeniu tego pierwszego etapu uruchamiania komputera BIOS odczytuje i uruchamia program znajdujący się w pierwszym sektorze pierwszego dysku twardego lub na dyskietce (w zależności od tego, z jakiego nośnika korzystamy uruchamiając system).

Ów pierwszy sektor to właśnie Master Boot Record. Na początku tego sektora znajduje się mały program, zaś na końcu - wskaźnik tablicy partycji. Program ten używa informacji o partycji w celu określenia, która partycja z dostępnych jest uruchamialna, a następnie próbuje uruchomić z niej system.

 

D.F.